Omdat het wél kan.
Random header image... Refresh for more!

Hoe de juiste vraag zorgt dat dingen wèl lukken

“Daar wil ik dan wel voor betaald worden” was de opmerking die mij wakker schudde in een gesprek met iemand waarmee ik intensief samenwerk. Betaald worden…..??? ik dacht dat wij bezig waren elkáár een stap verder te helpen.

Het gekke is dat zo’n opmerking mij in een totaal verkeerd denken kan zetten. Ineens ben ik aan het nagaan hoeveel geld de actie van de ander mij waard is.  Sterker nog ik vraag mij af óf ik er geld voor over heb. Ik heb nu dus nog twee mogelijkheden: Ja of Nee.

Interessanter wordt het wanneer de persoon in kwestie aangeeft waar hij het geld dat hij wil aan zou gaan besteden. In dit geval was dat het organiseren van een groot evenement. Nu gaan er deuren open. Ineens kan ik een gesprek aangaan over wat hij nodig heeft voor het organiseren van een evenement. Ik kan nu connecties aandragen die mee kunnen bouwen, ik kan helpen met publiciteit, ik ken locaties die bruikbaar zijn, mensen met jarenlange ervaring in de evenementen branche die graag een keer sparren.

De tweede vraag is volgens mij de vraag die aanzet tot uitruil van waarden, een appèl doet op hulpvaardigheid. ( het is mijn ervaring dat bijna iedereen het leuk vind een ander te helpen), en voor beiden leuker is om te doen.

Mij lijkt het zeker in de huidige tijd van belang en bijzonder waardevol als vragen van de tweede soort vaker gesteld worden.

Wat zou het dus mooi zijn als vragen vaker worden gesteld vanuit het beeld wat er gerealisserd is als je vraag is beantwoord:
Ik moet een website bekostigen wordt dan wie kan mij helpen een website te maken?
Ik zoek financiers voor een daklozen project kan dan worden: ” ik heb ruimte, eten en mensen nodig die met mij ervoor zorgen dat dit project lukt, wie kan mij hierbij helpen? etc etc.

Probeer het maar eens……durftevragen

Deel, print of mail deze post
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Digg
  • Print
  • email
  • PDF

4 comments

1 lisa { 03.04.09 at 3:56 pm }

Vragen is zo’n …opluchting….
en het maakt leven weer tot een spel….

Wat een heerlijk perspectief.

Doet me denken aan dat versje van Bomans:
Spleen
Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik buiten spelen

Menselijke waarden en talenten terugbrengen tot geld gaat op den duur zo vervelen.
Het neemt alle stimulans weg. En laten we eerlijk zijn, wat is er nou toch zo inspirerend aan een stukkie gekleurd papier?

En hoe lang duurt status nou werkelijk? Hoeveel voldoening geeft het ?

Vragen is zo lekker prikkelend dat ze zich als vanzelf aandienden in mijn persoonlijke denktank. En zo kwam ik al spelend en springend van de ene gedachtetak op de andere, bij de vraag terecht:

Als je nou een land te leiden hebt….

Zou die vraag misschien de potentie in zich dragen om de inwoners weer dat voldane gevoel te kunnen verschaffen wat je krijgt na een dag lang spelen op een zon overgoten strandje aan het water?

En wat gebeurt er vanaf dat moment….

Lisa

2 Nils Roemen { 03.04.09 at 10:04 pm }

Ha Lisa,
dat zijn de mooiere mijmer vragen. van tijd tot tijd droom ik weg. al we nou eens onderwijs, verzerkeings- en bankwereld opnieuw uit zouden vinden; de wereld opnieuw inkleuren. Volgens mij is dat nu aan het gebeuren.

3 lisa { 03.05.09 at 5:01 pm }

He Niels,

Ja, das super he….

Ik verbaas me altijd weer over hoe groot de innerlijke wereld is….werkelijk grenzeloos…

en in ontmoetingen is het zo verrassend om steeds een stukje mee te reizen met een ander of omgekeerd natuurlijk….

Staan bestuurders voor deze aanpak open? Vroeg me af…….. heb je daar ervaringen mee?

lisa

4 Nils Roemen { 03.05.09 at 5:06 pm }

Yep de bestuurders die ik ontmoet zeker. En vinden het spannend, maar dat vind ik ook want het lukt!!!!! da’s wennen.

Leave a Comment